Τι καινούργιο φέρνει η Nανο-Aυξητική;
Η αυξητική στήθους είναι μια από τις πιο δημοφιλείς επεμβάσεις αισθητικής πλαστικής χειρουργικής παγκοσμίως, και γίνεται κατά κανόνα με την τοποθέτηση ενθεμάτων σιλικόνης. Μια αυξητική στήθους μπορεί να τονίσει ή και να φέρει σε ισορροπία το μέγεθος του στήθους, αλλά ακόμα και να αλλάξει το περίγραμμά και τις αναλογίες του. Το 2020, έχουμε προχωρήσει μακριά από την τοποθέτηση υπερβολικά μεγάλων ενθεμάτων, τα οποία όχι μόνο προδίδουν ότι ίσως έχει γίνει κάποια παρέμβαση, αλλά και κρύβουν τον κίνδυνο πολλών επιπλοκών. Αντιθέτως, τώρα εστιάζουμε σε απολύτως φυσικά αποτελέσματα, τα οποία αφήνουν τον περίγυρο να αναρωτιέται εάν όντως έχει πειραχθεί κάτι! Η Νανο-Αυξητική αποτελεί μια πρωτοπόρα μέθοδο αυξητικής μαστών, η οποία έρχεται να αλλάξει τα σημερινά δεδομένα οπώς αυτά καθορίζονται από την παραδοσιακή τεχνική, αφού προσφέρει τη δυνατότητα χρήσης πραγματικά βιοσυμβατών ενθεμάτων τα οποία τοποθετούνται μέσω μιας πλήρους εξατομικευμένης προσέγγισης.

Τι ακριβώς είναι η Νάνο-Αυξητική στήθους;
Η Νάνο-Αυξητική είναι μια καινοτόμος τεχνική αυξητικής μαστών η οποία χρησιμοποιεί αποκλειστικά ενθέματα σιλικόνης τελευταίας γενιάς, τα οποία είναι σχεδιασμένα με νανοτεχνολογία, σε συνδυασμό με ένα λεπτομερή προεγχειρητικό σχεδιασμό, ο οποίος απαιτείται για την ακριβή τοποθέτηση τους στον θώρακα της ασθενούς. Ο συνδιασμός των ενθεμάτων νανοτεχνολογίας μαζί με τον στοχευμένο και εξατομικευμένο σχεδιασμό εγγυούνται απολύτως φυσικά και αρμονικά αποτελέσματα με ασφάλεια και σιγουριά.

Ποιά τα πλεονεκτήματα των νανο-ενθεμάτων νέας γενιάς;
Η μοναδική επιφάνειά των νανο-ενθεμάτων (Νano-Surface) προάγει μια πιο φυσική αλληλεπίδραση με τον περιβάλλοντα ιστό, επιτρέποντας τον καλύτερο εναρμονισμό με την κανονική κίνηση του μαστού. Όλα τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα το μειωμένο κίνδυνο δημιουργίας σκληρού περιβλήματος γύρω από το ένθεμα (κάψα), λιγότερο πόνο και, όσο είναι δυνατόν, αναλλοίωτο σχήμα με την πάροδο του χρόνου.
Η επιλογή του κατάλληλου ενθέματος είναι βεβαίως πολύ σημαντική για την αποφυγή επιπλοκών, όπως η διπλή φούσκα («double bubble») και η συμμαστία («kissing implants»). Τα εργονομικά ενθέματα που προσφέρει η Νάνο-αυξητική, σε αντίθεση με τα ενθέματα σιλικόνης της κοινής αυξητικής, έχουν μεν μια βασική στρογγυλή μορφή, αλλά υιοθετούν αυτόματα το πιο φυσικό σχήμα του δακρύου όταν τοποθετηθούν στο στήθος, και κατά τη διάρκεια κίνησης, με αποτέλεσμα την πιο φυσική εμφάνιση και αίσθηση. Επίσης, μια ακόμα καινοτομική λύση που προσφέρουν τα εργονομικά ενθέματα με συμπαγή γέλη σιλικόνης είναι ότι διατηρούν το στρογγυλό τους σχήμα και έχουν μεγαλύτερη πληρότητα στον άνω πόλο, χωρίς όμως τον κίνδυνο περιστροφής των παραδοσιακών ενθεμάτων σε σχήμα δάκρυ.

Τι διαφορά έχει η Νάνο-αυξητική από την κλασική αυξητική στήθους;
Η Νάνο-αυξητική στήθους σε αντίθεση με την παραδοσιακή αυξητική:
• Χρησιμοποιεί αποκλειστικά ενθέματα νανοτεχνολογίας, με νανο-τοπογραφία στην επιφάνεια τους, για ανάπτυξη μιας λεπτότερης κάψας (μεμβράνης γύρω από το ένθεμα), και έτσι έχει μειωμένο κίνδυνο αλλοίωσης του σχήματος του στήθους με την πάροδο του χρόνου,
• προσφέρει εργονομικά ενθέματα, για γεμάτο άνω πόλο και φυσικό σχήμα στήθους κατά την κίνηση,
• δίνει βάση στα ιδιαίτερα ανατομικά χαρακτηριστικά του θώρακα της κάθε γυναίκας,
• δεν εστιάζει απλά στο μέγεθος ή στον όγκο του ενθέματος, αλλά δίνει πρωτεύοντα ρόλο στο πλάτος, το ύψος και την προβολή του ενθέματος,
• περιλαμβάνει προσεκτικό προεγχειρητικό σχεδιασμό και πολλαπλές μετρήσεις της ανατομίας του θώρακα και 3D προ-χειρουργική προσομοίωση,
• γίνεται με μικρή τομή (3-4 cm), κατά κανόνα στην υπομάστιο πτυχή,
• έχει γρήγορη ανάρρωση, χωρίς πόνο και χωρίς τη χρήση παροχέτευσης (σωληνάκι).

Όλα τα παραπάνω διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο ώστε το αποτέλεσμα να είναι απολύτως φυσικό και σε αρμονία με τα ανατομικά χαρακτηριστικά του θώρακα της κάθε γυναίκας, ενώ τα νανο-ενθέματα νέας γενωάς εγγυώνται μακροχρόνια (20+ χρόνια, με βάση κλινικών μελετών) διατήρηση τη μορφής του στήθους. Περισσότερες πληροφορίες

Η ρινοπλαστική είναι τεχνικά απαιτητική, και η χειρουργική αντιμετώπιση προβλημάτων της μύτης είναι μια μορφή τέχνης. Δεδομένης της ευαίσθητης φύσης της μύτης και της πολυπλοκότητας της ρινικής ανατομίας, καθώς και της διαφορετικότητας της τρισδιάστατης δομής της μύτης μεταξύ ασθενών, η ρινοπλαστική απαιτεί προσοχή στη λεπτομέρεια και εμπειρία. Η εξειδίκευση και εμπειρία του χειρουργού πάνω στη λεπτομερή ανάλυση όλων των πτυχών της ρινικής ανατομίας, και σε ποικιλία χειρουργικών τεχνικών, εγγυώνται ότι ακολουθείται η σωστή προσέγγιση για κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, οδηγώντας σε επιτυχή έκβαση. Αυτό ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο της ανάγκης μιας επακόλουθης ρινοπλαστικής διόρθωσης, καθώς ακόμη και οι πιο ελάχιστες αλλαγές στην ανατομία της μύτης μπορούν να κάνουν τεράστια διαφορά στην τελική λειτουργική και αισθητική δομή της.

Ο Δρ. Χατζηπαναγής, ως ειδικός και έμπειρος στη ρινοπλαστική, πιστεύει στην ιδέα «Μία Μύτη, Ένας Χειρουργός», δηλαδή στην ολιστική προσέγγιση και αντιμετώπιση όλων των προβλημάτων που αφορούν την λειτουργία και την αισθητική μορφή της μύτης, είτε αυτό περιλαμβάνει επέμβαση στο διάφραγμα είτε όχι. Αυτό στηρίζεται στο γεγονός ότι το διάφραγμα αποτελεί την κεντρική υποστηρικτική δομή της μύτης, με αποτέλεσμα την αλληλένδετη σχέση της ρινικής λειτουργίας και της αισθητικής εμφάνισης. Με άλλα λόγια, δεν είναι δυνατόν να χωριστεί ανατομικά το διάφραγμα από τις υπόλοιπες ρινικές δομές, και κατά συνέπεια η ρινική λειτουργία από την εμφάνιση της μύτης. Επιπλέον, ο χειρουργικός χειρισμός της ρινικής άκρης για την επίτευξη προβλέψιμων αποτελεσμάτων είναι από τις πιο δύσκολες διαδικασίες της ρινοπλαστικής. Λέγεται ότι ο χειρουργός που μπορεί να ελέγξει τη ρινική άκρη είναι σε θέση να ελέγξει τη ρινοπλαστική. Ο Αντερσον πρότεινε για πρώτη φορά τη θεωρία του τριπόδου ρινοπλαστικής. Μια πλήρης κατανόηση της θεωρίας αυτής, και της δυναμικής της προβολής, στήριξης και περιστροφής του άκρου επιτρέπουν τον πλήρη έλεγχο των διαφόρων παραγόντων που μπορεί να χρειαστούν αλλοίωση για βελτίωση της ρινικής άκρης. Αυτό απαιτεί μια εις βάθος γνώση της περίπλοκης τρισδιάστατης ανατομίας της μύτης, μιας πλήρους κατανόησης της φυσιολογίας της, εξοικείωση με τις περιγραφόμενες τεχνικές της χειρουργικής διαφράγματος και ρινικού άκρου, και μιας καλά αναπτυγμένης αίσθησης αισθητικής.

Η φιλοσοφία του Δρ. Χατζηπαναγή στηρίζεται στις εξατομικευμένες λύσεις. Κάθε εγχείρηση προσαρμόζεται στον εκάστοτε ασθενή, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα ανατομικά χαρακτηριστικά του, καθώς και τις ανάγκες και τους στόχους του. Έτσι επιτυγχάνει λύσεις οι οποίες έχουν μελετηθεί και προσαρμοστεί αποκλειστικά στον καθένα ασθενή ξεχωριστά. Για να το πετύχει αυτό, ο Δρ. Χατζηπαναγής, ακολουθεί πιστά πριν κάθε επέμβαση μια ολοκληρωμένη σειρά διαδικασιών, ξεκινώντας από τη φωτογράφιση στοχευμένων περιοχών και τη λήψη λεπτομερών μετρήσεων. Στη συνέχεια, έχοντας στη διάθεσή του όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, πραγματοποιεί προ-εγχειρητική προσομοίωση, ένα αναπόσπαστο μέρος της ρινοπλαστικής, διαμέσου της οποίας ο ασθενής αποκτά μια ξεκάθαρη εικόνα του τί να περιμένει μετά τη διαδικασία. Αφότου ολοκληρωθεί ο προ-εγχειρητικός σχεδιασμός, εκτελείται επιμελώς και με ακρίβεια στο χειρουργείο. Η σημασία στη λεπτομέρεια και το απαράμιλλο καλλιτεχνικό μάτι του Δρ. Χατζηπαναγή εξασφαλίζουν το φυσικότερο εφικτό αποτέλεσμα με τις μικρότερες δυνατόν ουλές.

Οι βασικές χειρουργικές προσεγγίσεις ρινοπλαστικής, είτε πρόκειται για τη διόρθωση του διαφράγματος για βελτίωση της λειτουργίας της μύτης, είτε για τη βελτίωση της αισθητικής εμφάνισής της, ή και των δύο, είναι η κλειστή και η ανοιχτή ρινοπλαστική. Αν και η κλειστή ρινοπλαστική, ως τεχνική, έχει το προφανές πλεονέκτημα ότι δεν αφήνει εξωτερικές ουλές, υπάρχουν διάφοροι παράμετροι που πρέπει να λάβουμε υπόψη όσον αφορά το ερώτημα ποια προσέγγιση είναι η πιο κατάλληλη για σας. Η κλειστή ρινοπλαστική έχει αρκετά πλεονεκτήματα, όπως μειωμένο μετεγχειρητικό οίδημα, μη ορατές τομές και μικρότερο χρόνο αποθεραπείας σε σύγκριση με την ανοικτή ρινοπλαστική. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το περίβλημα του δέρματος δεν διαχωρίζεται πλήρως από το σκελετό της μύτης. Η κλειστή προσέγγιση μπορεί να είναι καταλληλότερη για μικρότερες ή λιγότερο εκτεταμένες αλλαγές στη δομή της μύτης, σε σύγκριση με τις πιο επεμβατικές διαδικασίες που σχετίζονται με την ανοιχτή ρινοπλαστικη, αφού συνοδεύεται από πιο ήπιο μετεγχειρητικό οίδημα και μια πιο γρήγορη μετεγχειρητική ανάρρωση.

Η ανοιχτή ρινοπλαστική έχει αποδειχθεί πολύ δημοφιλής για τις πιο δύσκολες περιπτώσεις, ιδίως όπου υπάρχει πρόβλημα στο διάφραγμα. Ο κυριότερος λόγος είναι ότι η τεχνική της ανοιχτής ρινοπλαστικής προσφέρει στον χειρουργό καλύτερη διεγχειρητική εικόνα της εσωτερικής δομής της μύτης. Αναμφίβολα, η εκτέλεση συγκεκριμένων τεχνικών και χειρουργικών ελιγμών, καθιστά την επέμβαση δυσκολότερη όταν διατηρούμε άθικτο το περίβλημα του δέρματος της μύτης, ως προς την ακρίβεια της εκτέλεσής της. Με την πρόοδο που έχει σημειωθεί στις τεχνικές ρινοπλαστικής τα τελευταία 10 χρόνια, πολλές από τις οποίες βασίζονται στην εμφύτευση εξωτερικών χόνδρων στη μύτη (π.χ. που λαμβάνονται από το ρινικό διάφραγμα ή από πλευρικό χόνδρο), και στην αναθεώρηση της θέσης και μορφής του διαφράγματος και της ρινικής άκρης, αυτό έχει γίνει ακόμα πιο σημαντικό. Επιπλέον, στη νέα εποχή του προεγχειρητικού σχεδιασμού με τη βοήθεια 3D προσομοίωσης, υπάρχει ελάχιστο όφελος στη διεξαγωγή ενός τόσο εκτεταμένου και ακριβή σχεδιασμού εάν τα βήματα δεν εκτελεστούν με ακρίβεια και συνέπεια, κάτι που είναι σχεδόν αδύνατο με την κλειστή ρινοπλαστική. Επίσης σημαντικό είναι ότι η ουλή που προκύπτει με την ανοιχτή ρινοπλαστική, παρόλο που είναι εξωτερική, με μια καλή μετεγχειρητική φροντίδα επουλώνεται πολύ καλά σε διάστημα 6 μηνών και είναι εντελώς ανεπαίσθητη.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη ρινοπλαστική, καλέστε μας στο 210 8958612 ή στείλτε μας e-mail στο info@perfect-blue.com

Οι θεραπείες για την αναγέννηση του δέρματος παρέχουν μια υπόσχεση σε πολλούς ασθενείς, παγκοσμίως, που πάσχουν από χρόνιες πληγές ή άλλες δερματικές παθολογίες. Επίσης, στον τομέα της γήρανσης, η ανάπλαση του δέρματος παραμένει ο απώτερος στόχος πολλών θεραπειών, τόσο σε τοπική όσο και σε ενέσιμη μορφή.
Το HYPPP (συντομογραφία στα αγγλικά: Hypoxia Preconditioned Plasma, ελληνικά: προκατασκευασμένο πλάσμα υποξίας) είναι η τελευταία καινοτομία για την αναγέννηση του δέρματος, και τη θεραπεία των σημείων γήρανσης του προσώπου. Πρόκειται για προϊόν που προέρχεται από αίμα και αποτελείται από αναγεννητικούς παράγοντες. Το HYPPP παράγεται μέσω της διαδικασίας ‘εξωσωματική προσομοίωση τραύματος’, η οποία έχει αναπτυχθεί από το διακεκριμένο πλαστικό χειρουργό Δρ. Έκτορα Χατζηπαναγή και την επιστημονική του ομάδα στο Λονδίνο (Πανεπιστήμιο UCL) και το Μόναχο (Πανεπιστήμιο TUM), μετά από πέραν μίας δεκαετίας έρευνας. Η τεχνολογία, η οποία μπορεί επίσης να εφαρμοστεί για τη θεραπεία τραυμάτων, έχει κερδίσει πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του γερμανικού βραβείου για την καινοτομία στη βιοτεχνολογία το 2013.

Το HYPPP-LiftⓇ διαφέρει από τις πιο γνωστές θεραπείες που βασίζονται στο αίμα, όπως η PRP (ευρέως γνωστή στα μέσα ενημέρωσης και ως Vampire Lifting) στη μοριακή του σύνθεση. Σε αντίθεση με το χρόνο προετοιμασίας μόνο των 30 λεπτών, που συνήθως απαιτεί το PRP, το HYPPP χρειάζεται 2-4 ημέρες προετοιμασίας, ανάλογα με την προβλεπόμενη χρήση (αυτό αποφασίζεται από το γιατρό σας). Το HYPPP στην πραγματικότητα παράγεται μέσω μιας διαδικασίας που προσομοιώνει ένα τραύμα έξω από το σώμα και συνεπώς περιέχει όλους τους αναγεννητικούς παράγοντες που παράγονται κανονικά κατά τη διάρκεια της επούλωσης ενός τραύματος. Αυτό το καθιστά ιδανικό ως εξατομικευμένη θεραπεία, καθώς κάθε άτομο είναι διαφορετικό.
Μια ενέσιμη θεραπεία με HYPPP βοηθά στην αποκατάσταση του βαθιού χόριου και οδηγεί σε βελτίωση των βιοχημικών ιδιοτήτων του δέρματος, όπως η ελαστικότητα και η στεγανότητα. Κατά τη διάρκεια μιας ενέσιμης θεραπείας, το HYPPP συνδυάζεται με μια φυσική ουσία που βοηθά στο σχηματισμό ενός πλέγματος γέλης στην περιοχή της ένεσης. Αυτό δεσμεύει τους αυξητικούς παράγοντες του HYPPP, διασφαλίζοντας ότι απελευθερώνονται σταδιακά και συνεχώς στην γύρω περιοχή. Ταυτόχρονα, υποστηρίζει τη μετανάστευση κυττάρων και την παραγωγή νέων αιμοφόρων αγγείων, τα οποία βοηθούν στην παραγωγή κολλαγόνου και το σχηματισμό νέου ιστού.

The Material
Breast augmentation is a procedure that is aimed at improving the aesthetic appearance of the female breast, by increasing its volume and shaping its contour. There are various options available to plastic surgeons for achieving this, mainly through the use of implants, fat grafting or fillers. To date, breast implants can be filled with either saline (medical-grade salt water) or silicone gel. Saline implants require a smaller incision, since they can be filled after they are inserted in place. This implant type is also less expensive. Silicone gel, on the other hand, provides a look and feel that many women perceive as closest to natural breast tissue. For now, at least, silicone gel and saline implants remain the top choices for women having breast augmentation.
The Planning
In addition to the material used, the shape and dimension of breast implants has also changed significantly in the last decade. Breast implants today are more about looking natural, not just simply bigger. The goal now is to create a naturally enhanced look and attractive breast shape, rather than simply focusing on cup size or implant volume. In fact, for advanced surgeons, the volume of the implant is the last parameter that is important to consider when planning the procedure. Other dimensions, such as implant width, height and projection are taken first into consideration, and only after these are selected, the implant volume (which is in effect automatically derived from the above) is assessed. Precisely choosing the implant size and its topographic placement onto the chest wall through careful pre-operative planning, i.e. multiple measurements of the patient’s thorax anatomy and 3D pre-operative simulation, will provide the most natural results: an augmented breast having a gentle slope (tear-drop shape), which is more in tune with a natural breast. It is evident that with this approach there is currently a clear tendency toward using smaller implants, which place less strain onto the breast itself. This is important for avoiding complications, such as bottoming out of the implant or ‘kissing implants’ in the midline (synmastia). All that being said, sometimes a fuller, more prominent profile is still a popular choice among women, which is fine, as long as the chest wall anatomy and soft tissue characteristics of the breast can support this.

The Technique
New advances in surgical procedure mean that less extensive surgery is needed, yet the results are superior. The time the patient spends in surgery is down to just about an hour for most breast enlargement procedures, and in almost all cases the patient can return home the same day. Because the surgery is less aggressive, recovery time is similarly shortened. Women having breast augmentation procedures are up and about much sooner these days than was ever possible in the early days of augmentation. Sport activity can also be resumed within a couple of weeks.
While in the past, placement of implants was either subglandular or subpectoral, i.e. above or under the pectoralis major muscle, respectively, today’s modern techniques utilize a combination of these placement pockets. The so called ‘Dual-Plane’ technique ensures that the top part of the implant is covered by the muscle, while the breast gland is allowed to slide over the implant bottom. These techniques are suitable when breast ptosis is present, in addition to breast hypotrophy. Variations of the ‘Dual-Plane’ technique also utilize scoring (i.e. creating small cuts in the gland) and anchoring of the gland with multiple sutures, which might be useful in shaping the tubular breast into a more natural contour. In tubular and constricted breasts, or when the selected implant is slightly larger than the size of the breast, another technique that is commonly employed is that of lowering the inframammary fold, therefore creating more space to accommodate the implant. In such cases, as well as in patients that do not wish an implant-based augmentation, fat grafting can provide a great tool for shaping the breast. Fat is normally harvested from the abdomen or the thighs and grafted into the breast gland using special thin cannulas. While the rate of fat survival varies among patients, and depends on many factors, whatever fat tissue volume takes is permanent, and behaves and feels like normal breast tissue.
Along with less invasive surgery comes less scarring as well. Breast augmentation patients today benefit from modern methods that use much smaller incisions. For example, saline implants require only a small incision around the areola. For silicone gel implants, the incision can be made in the armpit or within the bottom crease of the breast. Also important is the fixation of the inframammary fold through special suturing techniques, during closure, which ensures that the implant does not slide down, creating what is called a double-bubble deformity. After healing, the scars in these areas are very inconspicuous. New, more accurate surgical equipment and application of special wound dressings (e.g. silicone-based dressings) also helps to minimize scarring.